Hoe kijk ik eigenlijk naar mijn kind?

 

Denk ik, hij is zo als hij is, druk,  rustig,  verlegen....en ...dat blijft zo de rest van zijn leven. En        daar heb ik wel moeite ....of...een beetje moeite, of weet ik me geen raad mee. 

Ben jij je daar bewust van? En, maakt het wat uit? 

Ik denk van wel, ik denk dat kinderen veel in onze ogen lezen, willen lezen, kunnen lezen.

Hoe kunnen we weer fris naar ons kind kijken?  

Door eerst bewust te zijn van je verwachtingen, woede, teleurstelling, en daar mee aan de slag te gaan, en die niet telkens weer terug bij je kind leggen.

 

wealwaysneedtodeal

 

Dus; hoe kijk jij naar je kind, als hij (lees hij of zij, wat je past) aan het ontbijt zit.

Net uit zijn bed, haren nog niet gekamd...?

Heb je gisteravond naar Jo Frost gekeken, dan kijk je misschien met haar ogen.

Of  heeft de kleuterjuf gezegd, dat ze écht niet meer weet wat ze met je dochter moet, OMG hoe kijk je dan?

De vioollerares of hockeycoach je heeft toevertrouwd dat je kind heel veel /heel weinig talent heeft, hoe kijk je dan?

 

Stap 1: Merk het alleen maar op

Stap 2: Erken dat je teleurgesteld, boos, trots, uitgeput bent. Het is er namelijk al.

Stap 3. Probeer dit eens; tegen jezelf zeggen: Ik begrijp het...dat hij...doet.

Probeer je in hem te verplaatsen.

Dit betekent niet dat je het goedkeurt.

Maar je wordt er iets begripvoller en milder van.

En dat voelt een stuk fijner dan in jezelf die oorlog steeds maar afspelen.

 

 

Zie je hem écht? Of vind je dat hij treuzelt, lawaaierig is, brutaal is, hard praat, te stil is, te langzaam is, alwéér ruzie zoekt, kieskeurig is...

O deze lijst kan ik nog heel lang maken, dat weet jij ook. 

Hoe komt het toch dat we van die kritische dagen hebben. Want er zijn ook echt wel dagen dat het vloeiend, natuurlijk gaat, zoals wij ons kind graag zien, of dat we onszelf gelukkig, warm, liefdevol, geduldig voelen, en ja, dan kunnenwe  bovenstaand gedrag van de kinderen, én ons oordelend vermogen  opeens héel goed hanteren.

Kunnen wij inzien, erkennen dat er ook slechte dagen tussen zitten?

In de Mindful Opvoeden cursus doe ik altijd de volgende oefening, die vaak veel ontroering bij de ouders teweeg brengt;(dán merken we pas wat voor een format we gewoontegetrouw op ons kind leggen)

Voordat je hem hier gaat luisteren, zorg dan dat je 5 minuten niet gestoord wordt, en dat je jezelf ook even de ruimte geeftt om je over te geven aan deze oefening. Veel plezier ermee! Luister hem hier:

 

 

Lees ook:

Opvoeden of verzorgen

Zelfcompassie, wat heb je eraan?

Mindful Spreken

 

 

Ben benieuwd wat je hiervan vindt, je kunt hieronder reageren.

Beveiligingscode
Vernieuwen