Waarom was je nou zo boos?

"Franca, ik wil zo graag weten waarom mijn kind zo boos wordt, maar ik kan niet tot hem doordringen'.

Het is toch belangrijk dingen uit te praten?"

 

 

Mijn  antwoord, suggestie:

Ja, het is belangrijk de dingen uit te praten, zeker.

Alleen, als je te snel na de uitbarsting een antwoord wilt krijgen, maak je het voor je kind alleen maar moeilijker.

Geef je kind eerst de tijd om rustiger te worden, zijn hele zenuwcentrum af te laten koelen; zijn hele lijf staat nog strak van de adrenaline.

Het is alleen niet realistisch te denken dat er een zinnig rationeel gesprek op dit moment mogelijk is over wat hem nou zo boos maakte.

Dit betekent niet dat je kind niet blij zal zijn met jouw aandacht om hem te helpen rustiger te worden. 

Moeders rennen vaak hun kind achterna naar huin kamer om daar meteen een gesprek te willen hebben.

Wacht daar even mee, eerst maar even laten afkoelen dus.

Je zou kunnen vragen of je in zijn buurt mag zijn, 'ik zie dat je heel boos bent, en dat is heel lastig voor je, wil je dat ik een beetje in de buurt blijf?

Zo ja, kijk hoe veraf, of hoe dichtbij je kind je wil hebben. 

Als de bui een beetje gezakt is, zou het heel goed kunnen dat je een gesprekje zou kunnen hebben; ook hier is het heel belangrijk dat je voornamelijk een luisterende houding aanneemt. 

Vraag je bij jezelf : Hoe is het om JOU te zijn? 

 

luisteren

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Stel je open en benieuwd op.

Zorg dat je verwachtingen wat betreft  de lengte en inhoud van dit gesprek aan de leeftijd van het kind zijn aangepast.

Zorg er ook voor dat je toch niet stiekem gaat preken en ópvoeden'. Kinderen worden dan heel snel allergisch voor dit soort gesprekjes.

De meeste ouders gebruiken veels te veel woorden, hou het simpel.

Begin bijvoorbeeld met  te zeggen dat je je zorgen maakt over wat er gebeurde, en dat je graag wil zorgen dat het niet nog eens gebeurt.

Laat je kind zijn versie van het verhaal vertellen. Dat zal niet altijd een  logisch, waar of kloppend verhaal zijn.

Vergeet niet dat je het gedrag wel kan afwijzen maar niet  je kind.

Maak je kind dus duidelijk dat je graag de volgende woedeuitbarsting wilt voorkomen.

Dat het jouw bv handig lijkt om voortaan éérst in bad te gaan en dan TV te kijken.

Of dat hij zijn favoriete stripboek mag meenemen als jullie naar oma gaan, en, misschien heeft je kind een nog veel beter idee?

Je kind zal moeten leren dat hij met zijn boosheid leert omgaan, (door de teleurstelling , boosheid en verdriet te voelen, te accepteren, dat die er mogen zijn)

of hij blijft tegen die vervelende gevoelens vechten en krijgt de ene driftbui na de andere.

Daar is jouw hulp bij nodig!

Vraag hem ook of hij het begin van de woedeuitbarsting ergens in zijn lijf kan voelen.  

Dan zou hij naar je toe kunnen komen en kun je hem vast nog wel helpen rustiger te worden.

Wat ik heb gemerkt is dat het meest helpt is om te benoemen wat er is. Zoveel tranen he?

Zo teleurgesteld dat het niet door kon gaan........(geen verklaringen, oplossingen, uitleg, maar wel een ouder diedeze heftige uitbarstingen kan verdragen)

En je kind heeft het zo nodig dat je zegt dat je van hem houdt, dat je hem vasthoud  en  knuffelt .

Meld je aan voor de workshop voor ouders van boze kinderen:

Of heb je meer behoefte aan een persoonlijk gesprek? bel me op 06-18081342

 

 

 

 

Lees ook:

Ben benieuwd wat je hiervan vindt, je kunt hieronder reageren.

Beveiligingscode
Vernieuwen