Hoe is jullie samenwerking eigenlijk?

 

 

 

 

 

 


Het is me wat; die opvoeding

In elk tijdschrijft staan de 5 beste tips om je kind te laten luisteren, te laten slapen, goedgemutst naar school te laten gaan.....meer zelfvertrouwen te laten krijgen, in de vakantie te laten

lezen, op tijd naar bed te laten gaan, tegen zijn verlies te kunnen....

Doodvermoeiend, verwarrend, onzeker makend. 

Opvoeden is leuk, makkelijk  & blijmakend als je kind gezond is, het goed doet op school, sociaal is.

Dan kijken we met een warm en trots gevoel naar ons kind...en onszelf : 'GOED VOOR ELKAAR!

Opvoeden wordt moeilijk, pijnlijk, doorvermoeiend, als alles nét iets anders loopt als je had gehoopt, gedroomd.

Als je kind helemaal niet lekker wil slapen, wil luisteren, kan spelen, vriendjes kan maken, boeken wil lezen, op tennisles wil, uberhaupt iets wil...bang is, verlegen is, boos is...

En waar we dan het meest van staan te kijken hoe wijzelf, of onze partner daar op reageert.

Dat wisten we niet van onszelf of van haar of hem!

Dan komen er  opeens hele ander krachten vrij,

pijn,

schaamte,

woede,

schuldgevoel, (doe maar meteen een dubbele dosis schuldgevoel) 

Onmacht

En, het kan soms nog een graadje moeilijker worden als je partner (áls je een partner hebt)er héél anders in staat, en jullie maar moeizaam tot goede routines, afspraken kunnen komen.

En zeker als jullie gescheiden zijn, en de ander doet het echt wel heel anders, of  niet ziet, niet wil zien wat het kind écht nodig heeft in jouw ogen.

Frustrererend. Afschuwelijk. Slapeloze nachten.

Deze ouders spreek ik heel vaak aan mijn tafel. Wel of niet gescheiden; als de opvoedstijlen erg uit elkaar lopen is er veel voor nodig om weer op één lijn te komen.

Ik vind het van liefde getuigen als je  samen kunt blijven zoeken wat goed voor je kind is, dat je wil blijven onderzoeken waarom je  toch doet zoals je doet?.

Dat je merkt dat het vaak niet aan je  kind ligt, maar dat jijzelf ook een groot aandeel zou kunnen hebben in  waarom de dingen thuis soms zo moeizaam gaan.

Of waarom je de dingen gewoon niet kán begrijpen.

Petje af voor jullie ouders.!!

Where there is pain, there will be strength. 

Where there is sadness, there will be wisdom. 

And where there is fear,  there will be renewal. 

 

Waar we vaak aan werken is; hoe kunnen we weer samenwerken, hoe kan de ene ouder de ander steunen, ook al voeden jullie verschillend op.

Hieronder som ik een aantal belangrijke aandachtspunten op; 

  • Heb vertrouwen in de andere partner; hij/zij  doet het op zijn mooie eigen manier
  • (moeders kunnen soms wel een beetje controlfreakerig zijn, mijn manier is de handigste, snelste, beste  , (ikzelf ook!))
  • Spreek je waardering ook eens uit
  • Geef ruimte om te leren (vind niet meteen ergens iets van)
  • Bemoei je niet met een ruzie, discussie tussen je partner en een kind
  • Zou je dat toch doen, probeer dan eerst de hele situatie te begrijpen.....
  • Let op de grote lijnen, en niet op de details; het verkeerde beleg, verkeerde sokken, kleine dingen.
  • Wees respectvol, ga met de andere ouder om zaols je zou willen dat hij/zij met jou omgaat.Heb je een 'ongevraagde tip, wees respectvol en specifiek.
  • Blijf soms bij de feiten, en ga niet te snel in de emotie.
  • Neem samen kleine stapjes.
  • Praat over waarden.Wat zijn jullie waarden; gezelligheid? respect? netheid? eeerlijkheid? Hoe weten kinderen dat dan? 
  • Leven jullie dat ook voor?
  • Moedig elkaar aan
  • Creëeer geen 2 heel verschillende rollen ; de 'lieve, zachte sussende ' en de 'strenge, consequente, bestraffer'.  

 

Het begint vaak met een gevoel van één van de partners; bijvoorbeeld dat die veel meer doet dan de ander.

Maar wat zijn dan eigenlijk de feiten. 

Maak dan eens allebei een lijst met wat jij denkt dat je allemaal doet. Als dat teveel lijkt, pak dan een dagdeel.

En spreek af dat jullie dit een aantal dagen gaan bijhouden.

Vergelijk 'savonds de lijsten eens met elkaar.En kijk of er misschien nieuwe afspraken kunnen worden gemaakt

Afbeeldingsresultaat voor ouders en opvoeding

Als jullie het samen eens zijn over een aantal basisprincipes, en het lukt jullie daar redelijke afspraken over te maken, kijk dan eens naar deze praktische basistappen:

  • Overleg regelmatig met elkaar
  • Blijf dingen in perpectief zien; 
  • Probeer ook eens flexibel en creatief te zijn als dat nodig is
  • Kijk eens hoe jullie allebei betrokken kunnen zijn bij de kinderen
  • Hoe gaan jullie om met huiswerk, en huihoudelijke taken?
  • Pak de Hoge Stress momenten eten, douchen, slapen, etc samen aan.
  • Probeer het totale stresspakket sowieso beter te verdelen..
  • Spreek uit hoe zwaar het opvoeden voor jou is.

Dit soort gesprekken voer ik bijna wekelijks met ouders in mijn praktijk.

Zo makkelijk en vanzelfsprekend is het dus echt niet! Maak je geen illussies!

 

In de Mindful Opvoeden BASIScursus  die in september weer van start gaat is nog plek voor vaders én moeders. De ervaring is dat het als zéér prettig wordt ervaren om dit als ouderpaar te

doen.

Je hebt meer overleg over je kinderen, je hebt meer handvatten, en een systeem om de 'problemen aan te pakken.

Geef je snel op want vol is vol!

 

 

Ben benieuwd wat je hiervan vindt, je kunt hieronder reageren.

Beveiligingscode
Vernieuwen