Wat doen we eigenlijk in de Mindful Opvoeden Cursus?

 

Veel ouders kunnen zich er niet veel bij voorstellen: Mindful Opvoeden.

Gaan we dan op een kussen zitten mediteren? HA! Daar gaat mijn dochter echt niet beter van luisteren!

Ja ja, alles maar accepteren in het hier en nu......nee, mij niet gezien. Moet je me 'savonds eens bezig zien om ze in bed te krijgen!! Moet ik dat dan allemaal maar accepteren,en tegelijkertijd een beetje in en uit ademen ?

 

Mmmm, goede vragen, nu nog proberen ze helder te beantwoorden.

We gaan niet op een kussentje zitten, maar gewoon op de stoel, wat we wel doen, is regelmatig mediteren, of te wel; ons bewust worden van onszelf, onze adem, onze gedachten die maar blijven komen en gaan, en die we de ene keer wel geloven en de andere keer weer niet.

We krijgen in ons drukke opvoedbestaan eindelijk even de tijd om onze belangrijke rol als opvoeder eens met wat meer rust en hopelijk wat meer begrip te observeren.

Waarom is dat nodig? Ik vind zelf de rol als moeder één van de mooiste en indrukwekkendste dingen die ik in dit leven doe, en waar ik elke dag weer veel van leer, (als ik daar voor open wil staan).

Ik weet nog dat ik , toen de kinderen klein waren, en lastig, ik maar éen ding wilde; dat ze daar zo snel mogelijk mee stopten, het was zó vervelend en lastig, dat ik ze alleen maar kon dwingen en straffen en streng kon toespreken. Mijn buurvrouw zei zelfs: wat schreeuw jij zeg, als jij je kinderen in bad stopt! Slik... En wat voel je je dan onbeholpen en een slecht mens!

Ik had nog nooit van bewust opvoeden gehoord, van dat het ook anders kon, ik deed zoals ik zelf was opgevoed, en dacht dat dat goed genoeg was.

Maar het knaagde wel....ik hield namelijk zoveel van mijn kinderen dat het pijn deed om mezelf zo te zien worstelen.

Omdat ik mijn kinderen naast, prachtige mensen, ook als mijn dagelijkse training, mijn oefening zie, werd ik me steeds bewuster van mijn gedrag, mijn automatische reacties, mijn onverwachte scherpte, niet passend bij de situatie, en ging daar mee aan de slag. Zo werd me veel duidelijk over mezelf, en kon ik steeds meer ''aanwezig blijven" bij wat er gebeurde. Kon ik letterlijk vertragen, en merken wat er werkelijk speelde.

Na de opleiding en weer zo'n 10 jaar verder, zie ik jonge ouders soms ook zo worstelen zoals ik deed; en mijn diepste wens is om voor hen het opvoeden lichter en liefdevoller te maken. Ik weet dat dat kan, en dat ik dat ook goed kan.

Dus : we gaan leren met mildheid naar onszelf en ons gedrag te kijken, en leren we dat we ook anders kunnen dan automatisch reageren; met meer geduld, liefde, begrip voor de situatie. iets wat we ook het liefste zouden willen.

We zullen ons kind ook meer gaan begrijpen, waarom hij doet zoals die doet, en daardoor kunnen we ook meer liefde voor hem of haar kunnen opbrengen, waardoor de negatieve spiraal weer doorbroken wordt.

Zodat we de tijd die we met onze kinderen mogen doorbrengen, echt zullen doorbrengen in ons volle bewustzijn, zodat we niet na 10 jaar zeggen; het ging zo snel; ik heb er nauwelijks van kunnen genieten.

Ben benieuwd wat je hiervan vindt, je kunt hieronder reageren.

Beveiligingscode
Vernieuwen