Ik kan het tóch niet!

pessimistisch kind
 

Hoe help ik mijn pessimistisch, negatief denkend kind? 

  

Kinderen willen zichzelf ( en  mama) niet ongelukkig maken; voor sommige kinderen is een teleurstelling (zowel groot, of nauwelijks te begrijpen voor zijn ouders) een non-stop reis naar een ramp  zonder uitstapmogelijkheid. De teleurstelling kan gaan over ; niet uitgenodigd worden voor een partijtje, 'maar' een zeven voor je spreekbeurt, of maar steeds de bal niet krijgen in de voetbal wedstrijd.

Het zijn geen op zich staande gebeurtenissen, wanneer dingen mis lopen, beginnen ze gewoon een nieuwe pagina in hun boek 'het ligt aan mij, ik kan mezelf niet veranderen, ik ben slecht en verdien dit gewoon!"

Dat je kind zo reageert op normale tegenvallers in het leven, daar kun je als ouder best wat aan doen. Alleen, de benadering is anders dan je denkt. De meeste ouders proberen een verdrietig, negatief denkend kind zo snel mogelijk de zonnige kant van het leven te laten inzien. Zoals je wel zult hebben gemerkt; dit helpt niet. Kinderen voelen, met deze benadering dat hun ouders hun echt  niet begrijpen, zodat ze wel moeten doorgaan met zeggen hoe moeilijk het allemaal is, maar dan nu iets harder en het misschien nog iets erger maken! Misschien snappen papa en mama me dan wel!

Wat is het alternatief? Probeer niet weg te rennen van de misère, maar blijf en toon je empathie; luister en geef geen oplossing. Dit lijkt een onnodig, overbodige stap, maar het scheelt tijd en ruzie op de lange termijn.

Wanneer een kind voelt dat je met hem ónline' bent, betrokken bent, is hij meer bereid met je samen te kijken naar een oplossing.

Stap één: Empathie:  Weersta je neiging om dit even te fixen, op te lossen, ('wat idioot, ik bel de leraar wel', of: 'Dit is niet belangrijk' je komt er wel weer over heen) ' of kleiner te maken. In plaats daarvan; beweeg mee met je kind zijn ongelukkige gevoel. (en dit betekent niet dat je het met hem eens hoeft te zijn.) je probeert je in hem te verplaatsten, hij voelt zich gehoord, hij zal je duidelijk maken wat er zo erg is.

'Je bent echt van streek. Dit wordt echt groot, laten we het kleiner maken'.

Stap twee:  Word specifiek: Negatieve denkers vergroten kleine problemen en maken ze super groot; permanent en onveranderlijk. Daar horen de woorden Altijd, Nooit, Iedereen, bij. Van een mug een olifant maken.

Als je het specifiek maakt, kan het problemen krimpen van: 'Ik leer nooit voetballen' , naar een meer hanteerbaar doel: ' ik mis steeds de voorzetten, daar word ik gek van'.

Help je kind het kleiner te maken met vragen zoals: Voelt alles in je leven zo, of alleen bepaalde dingen? Voel je je altijd zo, of alleen soms?

Wat vond je er zo moeilijk aan? Wat zei de trainer, wat betekende dat voor jou? Welke boodschap wilde hij je geven?

Begin je vraag met een  W : wat, wie, welke, of H  hoe?

Stap drie: Kijk anders. Leg je kind uit dat negatief denken er altijd als eerste is, en dat het de situatie overdrijft en groter maakt. Hoe zou zijn vriend er tegen aan kijken, of haar favoriete sporter, popster, filmster?

Je negatieve brein heeft bepaalt dat dit een onmogelijke stuatie is, is dat ook hoe jij  het wilt zien? Kunnen we hier ook vanuit een andere hoek naar kijken? Ik laat de kinderen deuren tekenen, met de volgende namen:

Kamer van Kritiek.

EHBO Kamer,

Hoofdkantoor pessimisme,

Buro van leuke ideëen,

Piekergebouw etc, om hen van een afstandje de situatie te aanschouwen. Zou hun favoriete voetbalster, zangeres  hetzelfde doen; zeggen: 'Ik stop ermee!!?'

Stap vier: Actie! Als je kind is afgekoeld, en alles weer een beetje in perspectief ziet, help hem dan de kleine stappen te zien die  de volgende keer nuttig zouden zijn. Wat zou jou het meeste helpen? Het mooiste zou zijn als je kind zelf met oplossingen komt, maar als er (nog) niets komt kan je hem best op gang helpen met wat ideëen.

We willen onze kinderen helpen bij het maken van onderscheid tussen de gebeurtenis (wat ons overkomt) en ons commentaar op die gebeurtenis (het verhaal wat we onszelf erover vertellen, waarom het gebeurd is, wat het over ons en over het leven zegt.)

Stimuleer je kind om zijn hersenen aan het werk te zetten en actie te ondernemen om het probleem op te lossen.

'Ik weet dat je je niet zo wilt voelen, Ik vraag me af of dit op een andere manier bekeken kan worden. Het ziet er nu slecht uit, ik wil je graag helpen. Het is moeilijk om je zo te voelen, ik vraag me af of er andere opties zijn'.

'Wie heb je aan de lijn? Wie praat er nu? Slecht Nieuws, of je Redelijke stem?'

'Welke druppel deed de emmer overlopen?'

Stap vijf: Normaal maken: Geef het goede voorbeeld. Gebruik je eigen voorbeelden van negatief denken (we zijn allemaal maar gewone mensen, die  wel eens last van frustraties hebben) . Als kinderen zien hoe je jezelf daar doorheen praat, zullen ze daar veel van leren. Vb: je hebt het eten laten aanbranden, een belangrijke afspraak vergeten, etc etc 

Vertel ze dat je niet de klus kreeg waar je op hoopte en hoe je uitzoekt of dat aan 'jou' of aan 'hen lag.

Laat zien, dat als dingen 'verkeerd gaan' het niet betekent dat je stom of een mislukking bent, en dat je het niet had moeten proberen. Dit gebeurt nu eenmaal in het leven en het is overkomelijk.

Laat het zien; als je kind jou na een tegenslag ziet opgeven zegt dat meer dan 1000 woorden. Of vertel van beroemde mislukkingen,  op weg naar de succesvolle uitvinding van de gloeilamp, de telefoon etc. Veel van mijn clientjes zijn dol op het feit dat bv Albert Einstein pas op zijn 4e begion te praten en op zijn zevende begon te lezen! En...dat hij ook dyslectisch was!!!

Het niet meteen goed doen (speciaal met iets nieuws) is een grote trigger voor veel kinderen. Introduceer nieuwe woorden hiervoor:

Ik weet nog niet hoe deze telefoon werkt,

ik ben het aan het leren,

alles is in het begin moeilijk,

later wordt het makkelijker.

Van proberen kun je leren.

Gebruik  een lichte positieve toon als je kind het moeilijk heeft, en misschien een beetje humor? Lach hem niet uit, maar verleid hem om een beetje om de situatie te lachen;' Je weet wat er op het doosje staat: als je deze lego-robot niet in twee minuten in elkaar kunt zetten; ja dan kan je hem maar beter weggooien!!'

Stap zes: En jij ook! het is best moeilijk om aan deze dingen te werken bij je kind als jezelf  soms ook moedeloos en wanhopig van de dingen wordt. 'Hij is zo negatief, hij zal nooit eens normaal of blij kunnen zijn! Slik.... Pas dan ook deze bovenstaande stappen op jezelf toe, optimisme werkt aanstekelijk! het is een proces waar jullie allebei inzitten, wat in het begin echt moeilijk is, en wat tijd nodig heeft.  Je zorgt  nu voor de beste condities zodat je zeker weet dat dingen beter zullen gaan! 

Ik heb eens gehoord dat men in Tibet de eerste vijf jaren probeert om nooit kritiek te hebben op wat een kind onderneemt, vandaar dat faalangst daar niet voor schijn te komen....

Faalangstige mensen, en kinderen zijn streng voor zichzelf, en zouden wat milder mogen zijn. 

Do's en Dont's

  • Laat je kind weten dat je zijn negatieve gedachten en gevoelens accepteert
  • wees geduldig; realiseer je dat dit een proces is dat tijd vergt
  • Complimenteer de ommekeer, ook als je kind negatief begint.
  • betrek je kind bij het proces; laat hem vertellen wanneer en waar hij over deze onderwerpen wil praten
  • bedenk dat iedereen slechte dagen heeft; ze zijn tijdelijk! als je kind een dag niet wil werken of al zijn lessen lijkt te zijn vergeten: morgen is er weer een dag!
  • de uitdaging is om je radar op een gewone dag in te stellen op het vinden van het goede.
  • taken in huis:bijdragen aan het algemeen nut en daar een competent gevoel aan overhouden.
  • bij een drama: Pauzeer en vraag, wat wil jij doen? of wat denk je dat we hieraan kunnen doen?
  • besteed niet alleen andacht aan de evaluatie van hun werk , maar graaf dieper; wat vond je leuk aan de opdracht? Hoe zou je het anders doen als jij de leraar was? wat heb je ervan geleerd?
  • Focus op het proces; je hebt je best gedaan, je hebt hard gewerkt.
  • Focus op inspanning en doorzettingsvermogen.

  •  

    Focus op leren: wat heb je van de toets geleerd?

Verder Lezen? Tamar Chansky:Het lukt toch niet... Dit vind ik een van de beste boeken over faalangst, negatief denken.

Heb geduld en vertrouwen, en mocht je hulp nodig hebben, mail of bel me 06 18081342

 

Ben benieuwd wat je hiervan vindt, je kunt hieronder reageren.

Beveiligingscode
Vernieuwen