Aan tafel!

 

Je hebt vast wel eens gehoord dat samen eten zo goed voor de familieband zou zijn.

 

 familie etend

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Hoe creëer je het avondeten zó dat iedereen in de familie, jezelf inbegrepen, ernaar uitkijkt? 

Wees je er eerst bewust van hoe je erbij zit; kom je uitgeput binnen rennen, en sta je de spinazie met je jas aan en tas in je hand te ontdooien?  Staat de macaronihamkaas op tafel, voordat je er erg in hebt; maar ben jij helemaal uitgeput tegen de tijd dat je iedereen bij elkaar geroepen hebt? En hoeft er maar één kind te roepen dat hij dit écht niet gaat eten, of......ja ...wat?

Stop! dit gaan we anders doen!

  1. Voordat je van je werk komt, het huis binnen gaat, of van de zwemles komt; schakel bewust over naar het meest drukke, het meest chaotische moment van de dag: koken, eten. Hoe zit je erbij? gestresst, ontspannen, kwaad, gelukkig? Merk het op, sta even stil en adem in: Dit Is Er . Is er iets wat ik nodig heb om me beter te voelen, doe het dan! Kop thee, glas wijn, even thuiskomen.
  2. Zorgvuldigheid, aandacht voor sfeer. Sommige gezinnen hebben rituelen voor de momenten van de dag. Bij het eten steken ze bijvoorbeeld een kaarsje aan, dit zet de tijd even stil, en maakt het samenzijn tot iets speciaals. Je kan een spreukje, versje, gebed opzeggen. Om dankbaarheid uit te spreken voor het simpel samenzijn en te kunnen eten. Kijk eens wat er bij jullie past. Kan je voorstellen dat je zo wel een sfeer creëert, wat helemaal niet religieus hoeft te zijn?
  3. Het gaat niet om het eten. Samen eten gaat om de verbinding met elkaar, en niet wat we eten. er zijn genoeg gezonde kind-vriendelijke kleine hapjes waar je toch een volwaardige maaltijd mee kan maken. Eet simpel, spaar je energie zodat je er een plezierige maaltijd van kan maken.
  4. Heb je kleine kinderen die kieskeurig zijn, misschien heb je iets aan dit artikel:http://www.ouders.nl/artikelen/eten-met-kinderen
  5. Doe de radio, TV, en Iphones uit. 
  6. Verzin gewoontes, rituelen met elkaar. Wie mag het toetje uitkiezen, of maken. Bij grotere gezinnen, krijgt  iedereen om de beurt de tijd  om zijn verhaal te doen. Mocht dit door een  'aanwezig' gezinslid verstoord worden, kunnen de ouders vriendelijk een 'Talking Stick' (een mooie beker, een steen, een grappig knuffeltje  etc etc) kiezen en die zou kunnen helpen de structuur en tijd meer te bewaren. Ouders spelen hierin dus een balngrijke rol. Door rituelen er in te laten slijpen: (vrijdag Pizza dag) je doet het elke vrijdag zo, creeer je een gevoel van 'Thuis, en familie, en ondanks de alledaagse moeilijkheden; het is hier fijn en OK.
  7. Maak het praten met elkaar interessant voor iedereen. Het gesprek kan iets meer inhouden dan de ouders die hun werk met elkaar bespreken. Hoewel dat ook interessant kan zijn,  te luisteren naar hoe ouders met hun werk omgaan. Ga in op wat je dochter s'middags nog zei, dat ze niet wist welk boek ze moest nemen voor haar boekbespreking. Of bespreek iets gezamenlijks; de vakantieplannen. Vraag hun advies voor een beslissing die je wilt nemen. Gooi er een ethisch probleem in, waar ze niet zo snel antwoord op hebben. Praat over school, de kinderen; wat maakt iemand populair, impopulair?, Brutaal? Als je eenmaal begint en er is al wat op gang gekomen, komen er vanzelf meer onderwerpen. Hou humor bij de hand.
  8. Waarom "Hoe was het op school?", niet werkt.  Dat werkt niet omdat het te globaal is, te open, te lang geleden. Een kind heeft geen idee wat je wilt horen en zegt: SAAI. Hou het wat specifieker en vraag naar de presentatie, de gymles, hoe het buitenspelen ging etc .
  9. De zwijgzame puber in families die er niet echt een gewoonte van hebben gemaakt om te praten; met hem moet je wat meer geduld mee hebben. Ook hier helpt humor, en dingen niet persoonlijk aantrekken. Hij zal meedoen op zijn condities. Als ouders word je op de proef gesteld, maar hou vol, het is het waard voor de communicatie en verbondenheid die zoetjesaan op gang komt.(pubers willen heeeel graag dat ouders naar hun zorgen en dingen luisteren, ouders willen alleen niet luisteren, is mijn ervaring met pubers in mijn praktijk) Geef geen advies, alleen als ze dat vragen. Ze komen al pratend vaak zelf tot een oplossing. Soms zeggen ze dingen die je liever niet zou horen. reageer dan toch niet, probeer het dan van hun kant te zien. Bijt op je tong, haal adem, en luister.Wees dankbaar dat ze dit met je willen delen.
  10. Ruzie maken, aan elkaar zitten. Zorg dat de tafel een gezellige rustige, veilige plek is. Kinderen die niet op kunnen houden elkaar uit te dagen,  onder de tafel te trappen...vraag hem om 10 dingen te noemen die hij  leuk vindt aan zjn broertje die hij  net had gestompt. Als je tot nu toe had toegstaan dat kinderen elkaar kunnen stompen/treiteren, verklaar dat vanaf nu de eettafel een veilige plek is waar we elkaar niet pijn doen met woorden of onze handen.. Sleutel is: enthousiasme, ontspanning en vriendelijke ouderlijke sturing, zodat ieders bijdrage wordt gezien en niemand  zich voelt bekritiseerd.
  11. Spreek met elkaar af wanneer jullie samen kunnen eten, en zorg dat ze het jammer vinden om er niet bij te kunnen zijn. 
  12. Creëer een sfeer van plezier en spel aan tafel, Raadsels, grapjes, en let veel minder op wat en hoe snel ze eten. De sfeer zal echt veranderen en de moeilijke eters komen ook weer graag aan tafel. Een moeder vertelde over broccolibomen, of laat elkaar raden wat voor vorm je aardappelpuree heeft, doe een moppenronde, en schrijf die weer op in het familiemoppenboek. 
  13. Zorg ervoor dat iedereen meehelpt om het eten op tafel te krijgen. Als ze dit eenmaal doorkrijgen, kan het nog leuk worden ook.Het belangrijkste is dat degene die kookt (vaak de moeder, niet altijd) enorm ontlast word. Pubers vinden het erg leuk om te bepalen wat er gegeten gaat worden; laat ze koken! Heb het erover hoe en wanneer de kinderen één dag voor hun rekening nemen. wil je dat je kinderen ook wat actiever meehelpen met het tafeldekken, misschien heb je dan wat aan dit artikel:6 redenen waarom kinderen niet helpen in huis, en wat je eraan kunt doen.
  14. Vier speciale dagen zoveel mogelijk. Er is altijd wat te vieren; begin van de zomer, (met verse erwtjes,) begin van de herft, begin van het schooljaar, en ga zo maar door. Verjaardagen van beroemde personen, en natuurlijk van je familieleden. 

 Hoe vergaat het jou bij de maaltijden, waar loop jij het meest tegen aan, vertel het me door hieronder in het commentaarveld jouw grootste ergernis in te vullen. Als beloning krijgen de eerste drie commentatoren

 

Ben benieuwd wat je hiervan vindt, je kunt hieronder reageren.

Beveiligingscode
Vernieuwen