Moeders en Schuldgevoel; een bekend duo

 

moeders

 

HOE KOM IK AAN DAT SCHULDGEVOEL?

Of beter, hoe kom ik er van af?

SCHULDGEVOEL IS OP JEZELF GERICHTE BOOSHEID

Doe ik er toe, doe ik er niet toe?

Wat ik doe is nooooit genoeg!

Geen fijn gevoel lieve moeder!

Schuldgevoel is nooit ver weg bij ouders, we worden er dagelijks mee geconfronteerd.

Telkens als we geen tijd of zin hebben om te spelen, om voor te lezen, om huiswerk te helpen maken, wanneer we wat te streng zijn geweest voor de kinderen, wanneer we ons geduld gewoon weer eens hebben verloren, terwijl we ons echt hadden voorgenomen....

Of als we het huishouden even laten voor wat het is, ....of als we te lang hebben gewerkt, gestudeerd, achter de computer hebben gezeten....

Of als we geen zin hebben om te koken, en  voor de 3e dag pizza´s hebben gegeten en niet gezond hebben gekookt...Op die momenten bekruipt ons het schuldgevoel.

En misschien bij jou weer op andere momenten.

Schuldgevoel is iets wat ontstaat in je jeugd. Je ouders en de samenleving hebben je als kind waarden en leefregels bijgebracht. Wanneer je hier als volwassenen niet altijd aan voldoet, ontstaat schuldgevoel. Tijd om dit eens te onderzoeken! Om je eigen waarden en normen te gaan stellen, en daar naar te gaan leven, vind je niet?

 

Schuldgevoel is een gevoel dat je jezelf oplegt of dat een ander of de samenleving, de school, hje )schoon' moeder, je vriendinnen je geeft:

  • wanneer je te hoge verwachtingen aan jezelf stelt en ze niet kunt inlossen;
  • wanneer je niet beantwoord aan al het 'moeten';
  • wanneer je de belofte aan een ander niet waarmaakt.

HOE OMGAAN MET SCHULDGEVOEL?

Schuldgevoel is op zichzelf gerichte boosheid. Onder gevoelens van schuld gaat vaak angst, boosheid of verdriet schuil. 

Een manier om mindful met schuldgevoel om te gaan is enerzijds de boosheid, angst of verdriet er heel vriendelijk en vol mededogen (=niet meteen afwijzen, maar begripvol ernaar kijken) laten zijn, en anderzijds op te merken hoe gedachten ons meevoeren in het verhaal.Hoe de verwachtingen om een perfecte ouder te zijn en onze opgelegde waarden ertoe kunnen leiden dat je je schuldig gaat voelen. Door hier inzicht in te krijgen kan je kiezen hoe je ermee omgaat.

Het betekent ook dat je goed en gewetensvol wil handelen, ten opzichte van je kinderen, en rekening met ze wil houden, je wilt gewoon, zonder al te veel gedoe, een goede moeder ZIJN. ben je je bewust hoe jouw lijstje van een goede , perfecte moeder er uit ziet?

Mijn lijstje ziet er ongeveer zó uit: de perfecte moeder:

  • Ziet er altijd fris en uitgerust uit
  • Weet, door haar vak NB, precies hoe ze met haar kinderen om moet gaan
  • Als er gedoe is, weet ze dat moeiteloos op te lossen.
  • Praat gemaakkelijk over haar gevoelens, en die van haar kinderen, ook 
  • Heeft altijd, moeiteloos een fantastische band met haar kinderen, en vind ze altijd leuk
  • Kan werk, huishouden en gezin prima combineren

Zucht...ik stop met deze lijst,ik overdrijf misschien een beetje, maar deze ideëen hebben me best gek gemaakt, en doen dat soms nog.

Het fijnst voel ik me, als ik zo'n gedachte kan opmerken, die  ik dan zo'n last van heb, kan begroeten; zo van: dit loopt echt niet lekker, tussen mij en mijn dochter. Dat vind ik lastig. Pijnlijk, ik word er verdrietig van. En dat is OK, 

 

STEL JEZELF DE VRAAG:

Waar gaat het over, wat zijn mijn gedachtent?

Wat moet ik allemaal van mezelf?

Aan welke verwachtingen van de anderen heb ik niet voldaan?

Zijn die verwachtingen realistisch?. Zijn ze haalbaar?

Waar maak ik mij het schuldigst over?

Helpt het schuldgevoel me?

Kan ik mezelf vergeven? Je doet je best, volgende keer beter.

Kan ik zeggen: Dit is heel moeilijk, heel pijnlijk voor mij.

Wat zit er onder mijn schuldgevoel?

is er boosheid?

is er verdriet?

Is er angst?

Kan ik heel zorgzaam en met mededogen omgaan met deze gevoelens?

Wat heb ik nu nodig?

 

Val je elke weer in dezelfde valkuil? Lees Bewustwording

Meestal gaan deze schuldgevoelens snel weer voorbij, het loopt weer, alles gaat weer. Bij moeilijkere situaties waar je echt hulp bij nodig hebt, raad ik je aan hulp te zoeken bij een huisarts, therapeut.

 zelfcompassie

Het helpt om hier 10 minuten even over te schrijven. Welke van bovenstaande vragen wil je beantwoorden?

 

Lees ook:Een weekend zónder mijn kind(eren), mag ik dat wel denken?

 

Ben benieuwd wat je hiervan vindt, je kunt hieronder reageren.

Beveiligingscode
Vernieuwen