Waarom moet ik altijd dreigen met straf als mijn kind niet wil luisteren?

 

Is het mogelijk dat kinderen gewoon eens meewerken, zonder dat we hoeven te dreigen, streng worden, te gaan schreeuwen? 

dreigenmetstraf

 

 

 

 

 

 

 

JA dat is mogelijk.

Hoe werkt dat dan?

1.Kinderen luisteren alleen naar ons om wie we zijn. Onze invloed hangt af van hun connectie, verbinding met ons. Als je kind niet wil luisteren, begin dan met serieus je met het kind te verbinden.

Doe dat door: de YESSET: elke gelegenheid die er is om je liefde voor hem uit te spreken, vooral als je hem moet begrenzen en bijsturen.Jje maakt eerst positief contact, en vertelt  wat je ziet en wat je anders wilt:  "Dat ziet er leuk uit: ....je vind het heerlijk om met de grote auto door het huis te rijden....ik ben bang dat door die botsingen de muur lelijk wordt, dus zullen we een veiligere plek moeten zoeken waar hij wel goed kan botsingen maken."

 

  • Zorg dat je met elk kind elke dag minimaal één op éen contact hebt.
  • Stoei, en lach met je kind.
  • Als hij moet huilen,  laat hem huilen, ook als je NEE! zegt. Tranen, teleurstelling mogen er zijn.(ze zijn er namelijk al, )
  • Als je je focust op verbinding maken, zal je zien dat je kind meer aandacht heeft voor jou, als je om zijn medewerking vraagt.

 

2. Dreigen helpt niet om je kinderen te laten gehoorzamen. Ja, hij luistert misschien nu, omdat hij bang is voor je boze stem. maar je krijgt niet de zelf-discipline bij je kind die je zo graag ziet. Je krijgt alleen maar gehoorzaamheid (niks mis mee! hoor ik je denken.) maar je wilt eigenlijk een kind dat WIL meewerken, en het goede wilt doen.  Het helpt dus alleen tijdelijk. En, erger, hoe vaker je dreigt, hoe meer kracht je moet gebruiken, en, hoe minder je kind WIL meewerken. Oudere kinderen kun je niet meer dwingen om op de gang te gaan staan.

Is er ook iets goeds aan dreigen?

Dreigen zou voor óns een signaal moeten zijn dat we aan 'het verliezen' zijn. Dat is het goede van dit verhaal. Een kind is de eerste keer nog wel onder de indruk; zo! zou het echt waar zijn? En vaak is het echt waar, we voeren de dreiging door. Helaas zijn we in het heetst van de strijd vaak zó boos dat we een veel te zware sanctie opleggen waar door het kind, of door de  partner of onszelf weer aan geknabbeld wordt. En dát onthoudt een kind; " hij houdt zich toch niet aan zijn woord".

Wat zijn we aan het verliezen dan? We zijn onze positie aan het verliezen van de kalme, kapitein op het schip; die van: wát er ook gebeurt; ik ben in charge; ik kan het aan. Dreigen is voor een kind heel veel angst en worde, maar weinig leiding.

Dus, als je jezelf hoort zeggen: Áls je nog één keer...dan.... is dát het moment om even in te checken , kalm te worden. Contact te zoeken met jezelf, en je kind. En dan kan je weer op een andere manier grenzen gaan stellen.

Het blijkt dat kinderen die nooit met een timeout zijn gestraft (of met iets anders) maar leerden hóe met hun emoties om te gaan, en aan familie-verwachtingen te voldoen, veel coöperatiever bleken en beter in de omgang.

Uit onderzoek blijkt dat kinderen  door straffen zich slechter gaan gedragen. Als we hem toch straffen, en hij zich slecht voelt, en we hem zover hebben  gekregen om te zeggen waarom hij is gestraft, zal hij zich nóg slechter zal voelen. Te meer omdat hij nog niet begrijpt waarom hoe hij die slechte gevoelens moet controleren die dat 'slechte gedrag' veroorzaakte.

Hij begrijpt eigenlijk nog steeds niet wat en hoe hij moet doen als hij weer eens zo boos wordt.Hij concludeert alleen maar dat er iets mis is met hem. Hij zal minder en minder willen proberen het ons naar de zin te maken. ( stout??? ik zal eens laten zien wat een stout kind is!!) Straffen vernietigt het verlangen van een kind om zich te gedragen.

3. Kinderen gedijen bij routines; Zo Gaat Dat Bij Ons.  Leer ze goed gedrag aan, door het voor te doen, uit te spreken hoe je het wél wilt. En blijf dit  herhalen.Ze hoeven deze regels niet leuk te vinden. Aan ons om ze met opgewekte volharding voor te leven, zo worden het Goede gewoontes.

4.Ze accepteren onze verzoeken omdat ze weten door ervaring, dat we voet bij stuk zullen houden. Als ze weten dat onze grenzen meebewegen met onze mate van moeheid en stress, zullen ze ons op de proef blijven stellen. Dat betekent niet dat je niet luistert naar hun argumenten en je beslissing soms zal heroverwegen. (je wilt  dat ze goed zijn in het zoeken naar een win/win oplossing). Maar áls je een beslissing hebt genomen blijf je vriendelijk en vastbesloten. Blijf bij ze in de buurt op een plezierige, humoristische manier, zodat ze niet onder jouw blik uit kunnen komen. "Hé, heb je me niet gehoord? Tijd om op te ruimen. Laten we de tafel leegruimen om te gaan eten". En laat duidelijk (en vriendelijk) merken dat je niets anders gaat doen, tot hij doet wat je zegt.

5.Kinderen accepteren onze grenzen als we hun verlangens, hun boosheid, verdriet of teleurstelling over die grenzen begrijpen. Ze hoeven ze niet leuk te vinden, ze moeten ze gewoon opvolgen. Als ze hun verlangen of hun onvrede ermee kunnen uiten, kunnen ze ook makkelijker de grens accepteren en doorgaan. "Je vindt het totaal niet leuk om juist nu de afwasmachine uit te ruimen, ik hoor het, fijn dat je het desondanks toch doet." Het hoeft niet allemaal leuk te zijn. Kinderen leren er veel van om dingen te doen, terwijl ze daar eigenlijk geen zin in hebben.

6. Kinderen zullen onze verzoeken opvolgen als ze zich niet gedwongen voelen. Vermijd een machtsstrijd.Vind een manier om een keuze te laten, en enige autonomie, vrije keuze." Tijd om in bad te gaan, zal ik je tillen of ga jezelf? Wil je vóór of na GTST het gras maaien?"

7. Kinderen zullen onze verzoeken opvolgen als we ze veranderen in iets grappigs en uitnodigends. Je kan van alles een spel maken, en geen kind kan een spel weerstaan. laat de auto's een wedstrijdje doen, zet een leuk, gek (dans)muziekje op tijdens de afwas; in en uitruimen. Wie kan er het snelst opruimen? Vertel een verhaaltje tijdens het opruimen over een kind die opruimen haatte...Ok. Franca! stop maar!  daar heb ik echt geen tijd en zin in elke dag. Nee dat klopt, we zijn geen superwomen.

Dat hebben we allemaal, dat er op zo'n moment echt niets grappigs te bedenken is, omdat je gewoon te moe bent. Maar als je dit doet als je wél de energie ervoor hebt, zal je een groot verschil zien.

8.Kinderen volgen onze verzoeken op als ze bij hun leeftijd passen. Kinderen van 5 jaar kunnen nog niet zelf opruimen. Ook al denk je; hij weet het alllang; hij heeft je begeleiding en hulp nog nodig. Als we samen opruimen, telkens weer, en het aangenaam maken, wordt het een leuke taak en zullen ze er mogelijk zelfs plezier in krijgen. Dit werkt trouwens ook bij pubers; Je kunt voorstellen; "als ik stofzuig, en jij zoekt je kleren uit zijn we binnen 10 minuten klaar."ouderpuberok

 

 

 

9.Kinderen accepteren onze bijsturing omdat ze erop vertrouwen dat we regels maken die hun welbevinden ondersteunen. Dit vertrouwen berust op de manier waarop we dag in dag uit met ons kind contact hebben.Wij weten dat tanden poetsen, je zus-niet-slaan, niet-een- snoepje- pikken, beter is voor je kind. Je kind weet dat nog niet.Sterker, hij zal alles doen om NIET zijn tanden te poetsen, WEL zijn zusje slaan, en zoveel mogelijk snoepjes te pakken.De enige reden dat hij tóch naar ons wil luisteren, is als hij ons vertrouwt  dat wij het beste voor hem zullen doen.

10.Kinderen accepteren ons NEE omdat ze onze JA ook voelen. Kinderen doen bijna alles wat we vragen, als we die vraag stellen vanuit een liefdevol hart. 

Probeer eens het volgende; Probeer een JA te zeggen, in plaats van een NEE, terwijl je een grens zegt; "JA het is tijd om op te ruimen, en JA ik zal je helpen, en JA we kunnen je toren laten staan, en JA je mag opruimen haten, en JA , als we dit snel doen, kunnen we toch gewoon 3 verhaaltjes lezen, en JA we hebben nu eigenlijk best plezier, en JA wat ben je een super opruimer,  en JA, je kind zal zich aan jouw enthousiasme aanpassen..

Dit klinkt toch prettiger dan: NEE je kan niet langer blijven spelen, we gaan NU opruimen, en NEE mama helpt niet mee, je kan het allang zelf, en NEE, nou moet  niet op de bank blijven liggen  want dan duurt het alleen maar langer, en NEE, als je nu met de autos' gaat gooien, dan doe je het maar lekker zelf, en dan krijg je geen 3 maar 2 verhaaltjes, en NEE dat toetje kan je dan vanavond wel helemaal vergeten. etc etc........ 

 

Wil je hier meer over weten, vraag dan een gesprek met me aan of volg een curus Mindful Opvoeden. Of misschien is de workshop beter omgaan met de boosheid van mijn temperamentvolle kind iets voor jou? 

 

 wehaveforgotten

 

Ben benieuwd wat je hiervan vindt, je kunt hieronder reageren.

Beveiligingscode
Vernieuwen