dontwaittobehappy

                                                                             foto;Roald Sundal

 

Hey, waar wacht je nog op?

Hoe vaak denken we wel niet: Als ze maar weer op school zijn, dan heb ik weer tijd voor mezelf, dan gaat het vast beter, als hij maar over gaat, want  met die nieuwe juf is hij misschien beter af, (en ik ook) . Als ze maar wordt uitgenodigd op dat partijtje, dan voelt ze zich niet meer zo afgewezen ( en ik ook niet ) als ze eenmaal in groep 1 zit dan kan ik met mijn bedrijfje beginnen en ben ik vast wat blijer...als ik 10 kg ben afgevallen, dan kan ik pas genieten van mezelf, ...als ..... als .....als ......als ......toekomstdenken.

En je weet, daar krijg je alleen maar spanning van, en dan hebben we er helemaal geen  controle meer over. Dan zijn we niet hier, nee want hier, in de werkelijkheid willen we blijkbaar niet zijn. Durven dat allemaal niet te voelen. 

De afgelopen 5 minuten, gisteren, de zomervakantie....dat komt nooit meer terug, is voorbij, opgelost  is vergeten of wordt een herinnering. Zo snel gaat he allemaal, het glipt uit onze vingers en waar zijn we als we er  dan eigenlijk niet zijn? 

Alles, het enige wat we hebben is NU, NU en NU.

We denken dat we nog tijd genoeg hebben om ......te genieten, te vergeven, meer van ons kinderen te genieten, niet nu, ooit. Als....

Alleen klopt dat jammer genoeg niet.

Nou ja, Zo leuk is het ook allemaal niet, I know!

Verveling en overprikkeling , 24/7, non stop wordt er iets van je verwacht als ouder. Hoe kan ik dit verdragen? 

Hoe kan je van dit alledaagse gewone gedoe een bijzonder gelukkig moment maken?

Terwijl je kind dus echt niet naar zwemles wilt, niet wil eten, niet mag spelen, in het ziekenhuis ligt, gilt, niet wil slapen, etc etc? 

(en jij je dus verre van gelukkig voelt?)

Wat er ook is;

je kunt altijd

Ademhalen,

je blik verzachten.

Vertragen. 

 als

Er is dus de bewustheid , de oefening om in alles, alles iets moois te leren zien. Openheid en Dankbaarheid  te oefenen. Dat vergt inderdaad oefening. We zijn gewend en geneigd eerst het negatieve te zien, te denken, en dan pas iets anders te overwegen. 

En we weten ook dat het andere er is, de liefde als we een prachtige zonsondergang echt kunnen zien, als ons kind ons ontroert, als we de natuur intens beleven.

Als muziek ons diep raakt. Dan is het er. De voelen we de verbinding  en worden onze alledaagse ergernisjes makkelijk naar de achtergrond verdreven.

Het ontzag voor het bijzondere en gewone, alles  wat we makkelijk voor lief nemen.

Onze gezondheid

Onze welvaart

Vrede

Lieve mensen om ons heen.

Rijkdom

 

Hoe kunnen we daar meer voor open gaan staan? 

Door op dit moment, ja,  nu je dit leest, even te stoppen met lezen. 

 

Door te ademen, stil te zijn, en om je heen te zien, en de tijd te nemen om  5 dingen te bedenken waar je dankbaar voor bent. Of mensen die bijzonder zijn (geweest) in jouw leven.

Je fijne warme huis, je kop thee. Je mooie gezonde prachtige kind. Dat je net lekker gefietst, gewerkt, gezwommen, schoongemaakt hebt. 

Het zijn juist de kleine gewone dingen die zo fijn zijn. Maak eens een lijstje van al de dingen die je fijn vind aan je kind. 


Realiseer je dan, dat je iets aan het creeren bent op dit moment. Je creëert namelijk hoe je je zometeen voelt, gebaseerd op wat je net hebt gevoeld en gedacht. En dat is echt. Dan kunnen we het piekeren over het verleden of de rampscenario's over de toekomst ook meteen maar wat minder gaan doen! (ook al denken we nog steeds dat we daar mee verder komen, of onszelf  daarmee helpen)

If you are anxious you are living in the future

If you are depressed you are living in the past

if you are at peace you are living in the present.

 

Hoe vaker je deze oefening doet, hoe meer het een gewoonte wordt, en je het sneller en als meer gewoon en vanzelf ervaart.

Zet een belletje op je telefoon. Hoe vaak wil jij dankbaar zijn per dag? Mijne staat op 7 keer. En het maakt me erg happy!

Veel plezier!