DRIFTIG KIND

Jonge kinderen hebben een geweldige, pure levenslust die moet worden beschermd en bijgestuurd.

Als je kind vaak boos is, heb je vast ook al veel dingen uitgeprobeerd, en de ene keer werkt die aanpak  best goed en de andere keer juist helemaal

niet, of juist weer wel, en soms weet je het ook gewoon niet meer.

Je vindt het vooral enorm irritant en belastend voor het hele gezin dat één kind zo de sfeer kan bepalen.

Oftewel, je hebt een enorm machteloos gevoel, dat je je eigen kind niet kan troosten, helpen.

Wees gerust, er zijn enorm veel families die met hetzelfde worstelen.

Als ouders met deze vraag bij me komen kijk ik altijd allereerst hoe 'druk' het in het gezin is.

Is het kind snel overprikkeld, zijn er geen rustmomenten, om na school even bij te tanken.

Sommige kinderen kunnen dat goed aangeven, anderen juist niet aan gaan maar door door door, totdat ze niet meer kunnen en dan....!

Vervolgens  bekijken we hoe de 'contactmomenten' zijn, heb je de tijd en rust om even lekker alleen te zijn  met dit kind, dat je even praat hoe het

was op school. In de pauze- dat zijn vaak moeilijke momenten voor sommige kinderen- is er misschien iets gebeurd waardoor er al een klein beetje

boosheid zich kan ophopen.

En dan kunnen er nog zo'n drie schijnbaar kleine ergernisjes bovenop komen of je kind komt woedend en overstuur uit school, omdat hij zich de hele middag heeft lopen inhouden, bang

voor gezichtsverlies, en ook bang voor dat onrustige gevoel, die vulkaan in zijn buik of hoofd.

En jij komt op school en denkt soms; Nee hè, niet weer. En de vorige dag kon je het juist goed hebben, had je tijd en ruimte en ging je  met hem/haar even iets doen, wat je dacht  dat

nodig was.

Maar vandaag niet weer hè?

boze moeder

Het vraagt inzicht en wijsheid van ouders om hun kind te leren omgaan met boosheid die ergens anders is ontstaan.

Zeker wanneer een kind vaak boos uit school of bij een vriendje vandaan komt, is het verstandig om het kind te leren assertief te leren reageren.

Woede en boosheid komen voort uit een gevoel van machteloosheid, dat samenhangt met onze overtuigingen en verwachtingen ten aanzien van wat eerlijk, normaal en rechtvaardig is.

Het is een nuttige emotie, die helpt dat gevoel van machteloosheid op te heffen.

De meeste mensen en kinderen worden zich pas bewust van hun boosheid als die al behoorlijk is opgelopen. Om er beter mee om te kunnen gaan, is het belangrijk dat we ons er al eerder

bewust van worden.Dit is lastig en hiervoor zullen we beter moeten luisteren naar ons lichaam.(lees mijn Barometer )

Vraag bv: 'Hoe hoog zit jouw woede? Ben je een klein beetje boos, en zit je woede tot aan je sokken (raak de enkels aan), of zit de woede meer tot je knieëen?

Dan ben je behoorlijk geirriteerd.

Of zit de woede tot aan je buik, en ben je flink nijdig, of tot aan je borst, en ben je echt woedend? Je woede kan ook helemaal tot aan je neus komen, en dat betekent dat je razend bent

en even de kamer uit moet om te kalmeren. Tot waar zit jouw woede?'

Kinderen pakken dit snel op en zullen het je spontaan vertellen.

Je kunt samen ook een thermometer tekenen met veelzeggende plaatjes/tekeningen erbij, die kan je weer op de ijskast hangen.

Je hoeft niet altijd te vragen als hij boos wordt waar hij zit, ook als een kind zich fijn voelt kan je het vragen.

De woederegels

Er is niets mis met woede, maar denk eraan...

Doe anderen geen pijn

Doe jezelf geen pijn

Maak geen dingen kapot

En...praat erover

Wat kunnen ouders doen:

  • Allereerst grenzen stellen aan het boze gedrag; welk gedrag mag wel en welk gedrag niet. Maak heel duidelijike regels en afspraken.

  • Vragen hoe het komt dat het kind zo boos is

  • Toon begrip

  • Vraag NOOIT waarom het kind boos is. (kan hij toch geen antwoord op geven, en er zit iets aggressiefs in het woordje waarom )

  • Erkenning geven voor de frustratie, het verdriet en/of de boosheid

  • Complimenten geven dat het kind vertelt waarover het gaat

  • Bespreken wat het kind heeft gedacht en gedaan tijdens de voor hem nare situatie en complimenten geven op die dingen die werkbaar zijn of kloppen

  • Gedragsalternatieven ontdekken: Wat had het kind wel kunnen doen, hoe reageerden andere kinderen, wat had het kind graag willen doen en eventueel oefenen van standaardzinnetjes zoals ‘ik vind dit niet leuk’

Wanneer ouders met hun kind kunnen reflecteren op de situatie en gedragsalternatieven hebben bedacht, krijgt het kind meer grip op situaties die het (nog) moeilijk vindt.

Ouders die altijd aardig gevonden willen worden

Ouders moeten beseffen, accepteren dat hun kinderen hen niet altijd aardig zullen vinden.

Dat is niet erg en kan zelfs een goed teken zijn.

Soms zeggen kinderen Ík haat je!', 'Je bent een rotmoeder', of Ík loop weg!'

Probeer deze woede niet persoonlijk te nemen.

Ouders zullen volwassen genoeg moeten zijn om niet afhankelijk te zijn van de goedkeuring van hun kinderen.

Ouders moeten op eigen benen kunnen staan.

Ze moeten zichzelf aardig genoeg vinden om er tegen te kunnen als hun kind boos of zelfs vijandig wordt wanneer het iets moet doen waar het geen zin in heeft.

Ouders of verzorgers moeten aardig gevonden en ondersteund worden door andere volwassenen en niet door hun kinderen.

Het is niet de taak van een kind om de ouder liefdevol te steunen bij het ontwikkelen van voldoende eigenwaarde.

Het is echter wel de taak van de ouder om dat voor zijn kind te doen.

Ouders die afhankelijk zijn van hun kind zullen gemanipuleerd worden om zich vervolgens af te vragen waarom ze zo weinig respect krijgen en zo weinig invloed hebben op het gedrag van hun kind.

Verder kan dit ertoe leiden dat het kind de problemen van zijn ouders op zich neemt, in verwarring raakt over de rolverdeling, woedeproplemen krijgt, kinderlijk, onvoorwaardelijk

vertrouwen mist en uiteindelijk een hekel krijgt aan zijn ouders.

Ouders die willen dat hun kind altijd gelukkig is voelen zich veelal gemanipuleerd en bieden weinig houvast en grenzen.

Het kind krijgt daardoor minder respect voor hen en wordt steeds dwingender.

Ouders voelen zich in dit soort gevallen vaak schuldig omdat ze op de een of andere manier het gevoel hebben dat ze niet doen wat een goede ouder zou moeten doen.

Het is essentieel dat kinderen leren omschakelen van voelen naar denken.

Als ouder alles opvangen, leren kinderen deze omschakeling nooit maken en voelen ze zich niet geroepen om zelf actie te ondernemen.

Ze zullen de verantwoordelijkheid voor het oplossen van hun problemen dan altijd bij anderen blijven leggen.

Vragen waarmee ouders hun kind kunnen leren problemen op te lossen zijn:

'Wat vervelend. (empathie) Wat kunnen we doen om het op te lossen? (plan)?

'Dat deed zeker flink pijn(er is oog voor het gevoel dat schuilgaat achter de woede) Hoe kan ik je helpen ervoor te zorgen dat het niet weer gebeurt(plan)?'

'Ik zou ook boos zijn als dat mij overkwam (woede wordt serieus genoemen) . wat wil je dat we nu doen(plan)?

Ouders die bang zijn dat anderen hen slechte ouders vinden.

Soms gedragen ouders zich op een bepaalde manier, of eisen ze van hun kinderen dat ze zich op een bepaalde manier gedragen, om een goede indruk op anderen te nakem en aardig

gevonden te worden.Het verlangen over te komen als een goede ouder komt voort uit schaamte.

Ouders zijn nogal eens geneigd zich te schamen als zij hun kind tot de orde moeten roepen in het bijzijn van onbekenden, vrienden of andere ouders.

Jonge kinderen hebben er een neus voor wanneer hun ouders een goede indruk willen maken.

Ze hebben onmiddellijk in de gaten hoe machtig ze in die situatie zijn en gedragen zich dan soms zoals ze zich nog nooit hebben gedragen.

'Dat doet hij thuis nooit'. etc.

Besef dat je dit doet in het belang van het kind.

Aan de ene kant moeten we de kinderen leren omgaan met vrijheid, maar aan de andere kant moeten we hen ook beschermen totdat ze voldoende kennis en vaardigheden bezitten om die

vrijheid aan te kunnen.

De les die het kind hiervan leert is:

 

'Hoewel ik kwaad ben op mijn ouders, het heel vervelend vind dat ze zich zo met mij bemoeien, en me verzet tegen de grenzen die ze stellen, vind ik het ook fijn om

te weten dat ik belangrijk voor hen ben en dat ze zoveel van me houden'.

Driftbuien

Kinderen krijgen vaak driftbuien als ze moe zijn, als ze honger hebben, als ze jaloers zijn, de indruk hebben dat ze te weinig aandacht hebben gekregen.

Als ze nog niet kunnen aangeven hoe het met ze gaat, wat ze nodig hebben.

Er zijn in feite drie soorten driftbuien.

  1. Gezonde uitingen van woede; veel kabaal en lichamelijke acie
  2. Pogingen de ouder te manipuleren
  3. Uitingen van verdriet en narigheid.; vraagt om troost en gerustelling.

De ouder helpt het kind over de driftbui en het gevoel van verdriet en narigheid heen.Het kind heeft behoefte aan geruststelling, kalmerende woorden en liefde.

Twee belangrijke regels: Er wordt niemand pijn gedaan en niets kapot gemaakt.

Wat kun je het beste doen:

Luister en accepteer het gevoel van woede van het kind. Er is altijd een goede reden voor.


vrede

Probeer het kind af te leiden als de driftbui net begint.

Vestig de aandacht op iets heel anders. Stel vragen waar het kind over moet nadenken.

Waar?

Hoeveel?

Wie?

Hoe kan ik je daarbij helpen?

 

Uitingen van verdriet en narigheid.; vraagt om troost en gerustelling.

De ouder helpt het kind over de driftbui en het gevoel van verdriet en narigheid heen.

Het kind heeft behoefte aan geruststelling, kalmerende woorden en liefde.

Krijgt het kind toch een drifbui, zit die dan gewoon uit.

Blijf dichtbij het jonge kind, en neem bij een ouder kind iets meer afstand. Blijf zelf rustig.

Als je ergens Nee op hebt gezegd, houd dan voet bij stuk.

Praat op rustige kalmerende toon tegen je kind, en knuffel -op het juiste moment- raak het aan, aai of houd je kind liefdevol vast. meestal gaat het dan over in hevig snikken.

Fysiek begrenzen: je houdt je kind stevig vast. Niet elk kind houdt daarvan!

Het wordt ook wel 'holding'genoemd en werkt het beste bij kinderen die erg van streek zijn.

Het is geen gevecht; je zegt tegen je kind; ik houd je zo stevig vast omdat ik wil dat je jezelf of een ander geen pijn doet.

En tot slot:

Benader jongens, en vooral hun wilde spel en de herrie die ze maken, positief en besteed aandacht aan hun goede kanten.

We gebruiken vaak harde woorden tegen jongens; geef ze eens wat vaker een compliment.

Ga met jongens naar buiten en speel met hen op een manier die de grove motoriek aanspreekt.

Luister naar woede-uitingen zonder een spier te vertrekken en toon begrip voor wat er achter zit.

Ik heb een heel handig werkboekje gemaakt voor kinderen en jongeren die vaak boos zijn. 

 

Bestel hier: Mijn Boosboekje pdf à  € 9,95 

 

 

Meer lezen?

Oei oei oei daar gáan we weer!

5 vragen die je jezelf kan stellen vóordat je gaat schreeuwen...

Alle ouders worden boos....

3 stappen die je kan doen om kalm te blijven als jouw kind dat niet is!


Er zijn regelmatig workshops zie de AGENDA op de homepage