Nog maar eens....kinderen willen helemaal geen perfecte ouders

Natuurlijk is het belangrijk om rustig te blijven bij de gevoelens van je kind. Maar dit is gemakkelijker gezegd dan gedaan. Iedere ouder heeft zijn of haar pijnpunten en zwakke plekken. En kinderen raken die stuk voor stuk goed aan door de jaren heen. Laten we dat maar aanvaarden. Geen enkele ouder is volledig toegerust op de taak van de ouder. Hoe kan het ook? Het leven kent zoveel verschillende situaties. Hoe kun je daar volledig op zijn voorbereid? Hoe liefdevol en ondersteunend je eigen ouders ook waren. Hoe verstandig jezelf ook wilt zijn.

Het is raar gezegd, maar het is in zekere zin nuttig dat je als ouder onvolmaakt bent. Door als ouder fouten te maken, leert je kind van mening te verschillen met je, z'n eigen standpunt uit te leggen en te vergeven. Zo leert je kind dat er verschillende standpunten zijn om dingen te bekijken. Voor ieder van de gezinsleden is altijd wel iets te zeggen na een aanvaring. Want doorgaans zijn misverstanden en conflicten van beide zijden goed te begrijpen. Je kind wil graag iets zelf doen, jij wilt graag op tijd zijn. Jij hebt even rust nodig aan je hoofd na een werkdag, je kind heeft behoefte aan nabijheid. Je kind is moe en jij bent al prikkelbaar. je kunt je dan afvragen help waarom overkomt me dit nu? Ik wil weg!! Of je kunt jezelf oefenen om te vragen:Wat vereist dit moment

Dat geeft een zekere bevrijding, je kunt blijkbaar kiezen!

Vergissen is menselijk. Naturrlijk begrijp je je kind niet altijd.Je hoeft alleen maar 'goed genoeg'te zijn. Door fouten te maken en die te hesrtellen, leer je je kind iets wezenlijkers dan door krampachtig een voorbeeldige en perfecte ouder te zijn.Je kind hoeft jou dan niet te idealiseren. Het kind leert: iK heb een menselijke vader en moeder. Ze zijn er meestal wel voor me. Ze kunnen min of meer terugkomen op hun fouten. Ze zijn altijd bereid de relatie te herstellen als dat aan de orde is. Die onvoorwaardelijkheid is pas echt eem geruststellende gedachte!

 

Je bent eigenlijk al meer dag goed. Weet je , je bent niet perfect, en dat zal je nooit worden. gelukkig maar. probeer gewoon in DIT moment te zijn en van jezelf , je kind en dit wonderbaarlijk mooi moment te genieten.

Oefenen?

  • Ga na welke emoties (angst, boosheid, blijdschap, verdriet) of gedrag,het moeilijkst voor je zijn om te verdragen bij je kind.
  • Probeer de komende week rustig adem te halen zodra je kind de bewuste emotie weer vertoont.
  • Je kunt alvast van tevoren oefenen door je de situatie in te beelden en je eigen ademhaling in de gaten te houden. Blijf rustig ademhalen, terwijl je aan je kind denkt dat driftig op de grond ligt, huilend aan je bed staat, lui op de bank hangt, of aan je been verankerd staat bij school.
  • Als je het moeilijk vind om met je kind terug te komen op moeilijke situaties, neem jezelf dan de komende week voor om bewust misverstanden te hesrtellen tussen jou en je kind.
  • Oefen jezelf om je vaker af te vragen: Wat vereist dit moment?

 schelpkindPerfecte ouders worden niet gevraagd. "Perfection is the lowest standard any human can have." -- Heather Forbes


 

Of wil je reageren op dit artikel? van harte welkom: