Waarom voeden we zo negatief op?


Waarom kijken we altijd en met veel aandacht naar wat er niet goed gaat, bij ons, bij de ander, bij ons kind?
                                           
                                              Laat ik het maar op onze overlevingsdrang gooien.

 

Ik merk het in de gesprekken met ouders;  "Heeft hij wel genoeg vriendjes? waarom doet ze altijd zo bazig? Ze is zo verlegen, Hoe kan ik haar helpen met haar faalangst, en ga zo maar door.

Geloof me, ik neem hun vragen en zorgen zeer serieus. Alleen wil ik ze wel verleiden hun blik wat breder te leggen, ze zitten zo vast in hun eigen angstverhaal over hun kind dat ze het hele verhaal uit het oog verloren zijn. Ik noem dit het Vuile Raam Syndroom. Een schoon raam vinden we gewoon, nee, dat valt niet echt op, maar die ene vogelpoep vlek op het raam, daar moeten we zo snel mogelijk vanaf! je ziet zelfs niet dat de rest van het raam blinkend schoon is, nee alleen die ene VLEK! Dus werken we hard, de hele dag die vlek, dat gedrag te corrigeren, uit de wereld te helpen.

En zo gaat het ook met onszelf, en dus ook zo hoe we naar onze kinderen kijken. Dat ene , waar we over struikelen bij ons kind, wordt een dingetje, een DING, ....iets waar we alleen nog maar aan kunnen denken, en over piekeren.Het overschaduwt volledig de overige kwaliteiten van je kind,en vormt zo een perfecte basis voor kleine opmerkinkjes, standjes, correcties, ergernisjes. 

Dus wat eerst een overlevingsmechanisme was ons richten op het negatieve gevaar wordt nu een rigide focus wat ons blind maakt voor de rest van ons prachtige kind.

Het goede nieuws is dat als je leert je aandacht op de sterke, goede  kanten van je kind te richten ( het schone deel van het raam) je het positieve  over het negatieve legt , je maakt het vieze daarmee schoon, en voorkomt dat je sneller in een negatieve spiraal komt. Zo blijf jezelf optimistischer en je kind ook!

Psychologen hebben twee vrij brede categorieen aan vermogendheden ontdekt: Talent en Karakter. 

Talenten zijn:  wat je doet, je kunt ze zien, bijvoorbeeld in sport, muziek, kunst, IT, en probleem oplossen.

Karakter vermogens zijn meer persoonlijk en zijn meer innerlijk, bijvoorbeeld; pit, nieuwsgierigheid, moed, humor, vriendelijkheid. 

 

 

"Het goede nieuws is dat als je leert je aandacht op de sterke,

goede  kanten van je kind te richten ( het schone deel van het raam).

Het positieve leg je over het negatieve, maakt het vieze daarmee schoon,

en voorkomt dat je sneller in een negatieve spiraal komt. Zo blijf jezelf optimistischer en je kind ook!"

 

In mijn praktijk , is mijn ervaring, zijn de kinderen die ouders hebben die  hen helpen hun sterke kanten te zien en te gebruiken meer positief ingesteld over zichzelf, kunnen beter doorzetten, hebben meer zelfvertrouwen, en zijn meer tevreden met hun leven.. Ze zijn minder gestressed, het lukt hen meer om betere vriendschappen aan te gaan, en hebben iets betere discipline.

In een studie waarin de ene groep ouders werd geleerd om de kwaliteiten en sterke kanten van hun kinderen beter te zien en te benoemen, en de andere groep helemaal niet. De eerste groep ouders voelde zich gelukkiger met zichzelf en hun kinderen, als daarvoor. De andere groep merkte ( natuurlijk) geen verschil.

Natuurlijk is je aandacht richten op de goede kant van je kind niet de oplossing voor alles. Maar het geeft een boost aan je kind. Het zal hem niet automatisch minder angstig maken, als dat in zijn karakter zit, maar hij kan er wellicht beter mee om gaan.

In plaats van het kind zijn probleem snel te fixen, zou het op de lange duur veel meer effect hebben om te investeren in het welzijn van je kind.

Hoe focus je je dan op die kwaliteiten.

Deze manier van opvoeden richt zich altijd eerst op wat er wel goed gaat in plaats van wat nog niet. "Zo! je hebt al één sok aan, fijn! Ipv schiet nou eens op, ik moet alles ook 10 x zeggen bij jou!"

  • Richt je op één bepaalde kwaliteit van je kind en geef daar commentaar op.: "Bedankt dat je me zo aan het lachen hebt gemaakt vanmiddag, ik vind het heerlijk om te zien hoeveel humor jij hebt".  of: Ik weet dat je broer je heel vaak uitdaagt, en ik was trots op je hoe je je geduld zonet kon bewaren..
  • Herhaal dit soort observaties zo vaak als je kunt
  • Het gaat om de inspanning, en niet om het resultaat, "dus niet; wat ben jij toch een grappenmaker, wat ben jij toch snel, wat ben......( dat kan een kind niet altijd waarmaken)
  • Na een tijdje wordt deze nog onbewuste kwaliteit een innerlijke , bewuste kwaliteit, die hij kan gaan inzetten . "ik weet dat ik kan volhouden,ook als het moeilijk is, ik weet dat ik dingen goed kan afmaken , dat ik nieuwsgierig kan zijn.
  • Geef geen loze complimenten zoals: wat goed! wat knap ! Wat stoer!! Dat gaat om het resultaat en dat resultaat kan een kind niet altijd realiseren. Benoem de kwaliteiten, de inspanningen die het kind daarvoor heeft gebruikt; "Ik zag dat het je veel moeite heeft gekost om het werkstuk zo netjes te krijgen. Complimenten voor je geduld hoor!
  • Iedereen heeft kwaliteiten, we hoeven ons kind niet de hemel in te prijzen, dat is niet realistisch, en dat weet je eigen kind vaak nog beter dan jij. Wees oprecht.

Heeft hij wel genoeg vriendjes? ------------------------------------------------------------------- Hij heeft humor, kan goed problemen oplossen, ------------ik vertrouw erop dat hij deze kwaliteiten gaat inzetten.

 

Waarom doet ze altijd zo bazig? -------------------------------------------------------------------Ze heeft snel overzicht, heeft veel leuke ideeen------------------------Ik ga haar helpen deze kwaliteiten van zichzelf te zien.

 

Ze is altijd zo verlegen.-----------------------------------------------------------------------------Ze dringt zich niet, is zeer beschouwend, en heeft zeker een eigen mening.------------------------Hoe kan ik haar helpen haar zich dit bewust te maken?

 

 

Een voorbeeld, je ergert je aan je puberzoon omdat hij veel aan het gamen is. Je ziet daarbij ook dat hij veel gevoel voor humor heeft, hij is creatief en onderhoudt zijn vriendschappen goed. " Ja ik maak me af en toe zeker zorgen om zijn keuzes, maar zie nu ook het breder perpectief. De keuzes die hij moet maken tijdens het gamen; doorzetten terwijl zijn score heel laag is, zijn vrienden met humor en loyaliteit opvrolijken als ze verliezen in de game dat zijn ook een kwaliteiten die hij kan gebruiken in andere dingen in zijn leven.

Als ik hem en zijn gaming zo eens bekijk , merk ik dat ik kalmer ben, en me meer betrokken voel bij hem, ik wijs het gamen niet meteen af als het slechtste wat  er is uitgevonden. Hierdoor is het niet meer zo'n spanningsveld en is hij ook meer aanspreekbaar als we willen dat hij stopt.

 

Onze focus op het negatieve helpt ons te overleven, maar de focus op het goede helpt ons te groeien en te bloeien.. het lost zeker niet alles op maar het is een win-win voor beiden!

Wist, je dat uit onderzoek is gebleken

dat we ongeveer 380 negatieve, corrigerende opmerkingen maken

op een dag tegenover....45 positieve. Daar kan een kind niet tegen op volgens mij......

Zou je dit ook biij jzelf kunnen doen? Als opvoeder? jazeker,  als je de focus ook eens op het goede van jezelf legt, zal je makkelijker milder worden. Aaan het einde van de dag ook eens speuren naar drie dingen die er wél goed gingen, is zoveel gezonder dan naar al die andere dingen waar je iets van vindt.....Dit is een moeilijke move in het begin, Mindfulness helpt daar zeker bij.  Misschien is de cursus Mindful Opvoeden iets voor jou?